Zdaje się, że ja też będę musiał zając jakieś stanowisko w tej sprawie. Czytam kolejne posty i zastanawiam się, czy aby na pewno zwolennicy harrisów w tym temacie (Pan Waldek i Jerzy) tak do końca zdają sobie sprawę z własnych słów. Zdaję sobie sprawę, że ilu sokolników, tyle zdań na określony temat. Nie chcę także nikogo urazić, ale odnoszę wrażenie, że Pan Waldek ma jakieś kompleksy i w każdym możliwym temacie na siłę stara się udowodnić, że to on właśnie ma rację, na zasadzie "moja racja jest mojsza niż twojsza". Z kolei Jerzy ciśnie pozytywami odnośnie harrisów, jakby to był jedyny słuszny wybór dla każdego, nie tylko początkującego.
KraKraKra pisze:Harris jest bardziej odporny na brak powolania.
To jedna strona medalu. Druga jest taka, że skoro jest odporny na brak powołania, to taki zielony człowieczek, któremu uda się ułożyć harrisa, popada nagle w samozachwyt, po czym trafia na twardą ścianę próbując ułożyć innego ptaka niż harris, bo jak to jest możliwe, że ten ptak nie chce się ułożyć, skoro tamten chciał. I raptem zaczyna się głoszenie herezji, że pozostałe ptaki (poza harrisami) nie nadają się do sokolniczenia, bo nie da się ich ułożyć, a tymczasem prawda jest zupełnie inna. Przy harrisie nie potrzeba zbyt wielu zabiegów, żeby go ułożyć, a już z takim jastrzębiem trzeba uważać na każdym kroku, bo może się okazać, że to ptak układa człowieka, zamiast odwrotnie. Wiem dobrze, co mówię, bo "wychowałem" się na jastrzębiu, i to w dodatku bez telemetrii
, i doskonale zdaję sobie sprawę, że każde moje działanie pociąga za sobą określoną reakcję ze strony ptaka. Oczywiście na początku nie zdawałem sobie z tego sprawy, dopiero z czasem zacząłem to zauważać. Dlatego również uważam, że wciskanie młodym harrisa niejako NA SIŁĘ niczego nie rozwiąże, a wręcz przeciwnie-zachęci młodych do jeszcze większego rozleniwienia i lanserstwa (chociaż nie wiem, czy to jeszcze możliwe w dzisiejszych czasach). Można za to od samego początku uświadamiać ich, że harris to najłatwiejszy do ułożenia ptak, a dopiero przy jastrzębiach można się wykazać umiejętnościami i cierpliwością. Wybór przy zakupie ptaka (o ile już do tego dojdzie, bo podkreślamy zawsze, że do tego droga długa) należy do nich, ale ja uważam, że zakup harrisa to pójście na łatwiznę, aby tylko mieć coś co lata. Tak samo, jak Dawid i inni, nie uważam, że harris jest sokolniczym "śmieciem", bo może się okazać ciekawą alternatywą, ale odkąd zacząłem latać z harrisem, zacząłem również tęsknić za prawdziwym jastrzębiem. Moim zdaniem nieprawdą jest, że u początkującego
KraKraKra pisze:Jastrząb będzie sie marnował jako zwykła "zabawka" do latania
Wystarczy poświęcić mu odpowiednią ilość czasu, a wylata się i zmęczy w zwykłym towarzyszeniu, oczywiście pod warunkiem, że wszystko jest poprawnie zrobione, od początku do końca. Dlatego określenie jastrzębia "sitem" jest moim zdaniem jak najbardziej właściwe, bo odsieje prawdziwych zapaleńców od fanów lansu, czego to już w ogóle nie rozumiem, bo sokolnictwo nie polega na się lansowaniu. To piękna forma kontaktu z przyrodą. Nie powiem, że najczystsza, bo jakby nie było ptak funkcjonuje we współpracy z człowiekiem, który od pewnego czasu przestał być częścią przyrody, a stał się jej właścicielem, ale to już inna historia.
KraKraKra pisze: Bo wy wykształciliście sobie opinie o danych gatunkach a młody jeszcze nie.
No i właśnie dlatego zabieramy głos, żeby uświadamiać młodych, jak poszczególne sprawy się mają.
KraKraKra pisze:trzeba wziąść pod uwage fundusze z jakimi sie startuje.
Akurat rozbieżności w cenach podstawowych gatunków ptaków nie są jakieś kosmiczne, no chyba, że ktoś oferuje po "promocyjnych cenach" ptaki ze słabych linii (obarczone wadami genetycznymi, zwichrowana psychika, itp., przy czym oczywiście nie zamieszcza tego rodzaju informacji w swojej "ofercie") lub też "już ułożone", które okazują się totalnie spieprzonymi w układaniu egzemplarzami. A jeśli już mowa o funduszach, to radziłbym policzyć ile kasy idzie na wszystko związane z utrzymaniem ptaka (budowa woliery, akcesoria, mięso, jakieś leki i witaminy). Wtedy się okaże, że sam zakup ptaka to już jest ta najmilsza (a niekiedy również i najmniejsza) część naszych wydatków.
) inne kraje z nas się śmieją . Warto się wspierać i uczyć nowych tej pasji z zamiłowania a nie obliczając że mi sie to nie opłaca. 
